Perkahwinan, yang dianggap sebagai asas masyarakat dalam banyak budaya, adalah institusi yang telah berkembang dari semasa ke semasa, mengambil bentuk yang berbeza bergantung pada wilayah, kepercayaan agama, atau tradisi sosial. Terdapat pelbagai jenis perkahwinan di seluruh dunia, masing-masing mempunyai ciri unik yang menjadikannya berbeza antara satu sama lain seperti masyarakat yang mengamalkannya. Dalam artikel ini, kita akan meneroka pelbagai jenis perkahwinan yang wujud, bersama dengan ciri dan kesan budayanya.
Apa itu perkahwinan?
Perkahwinan boleh ditakrifkan sebagai kesatuan, umumnya antara dua orang yang ingin berkongsi kehidupan mereka, dengan pengiktirafan undang-undang, sosial, atau agama atas ikatan mereka. Walaupun dari segi sejarah salah satu objektif utama perkahwinan adalah pembiakan, hari ini ia juga diiktiraf sebagai institusi berdasarkan cinta, komitmen bersama, dan penciptaan projek kehidupan bersama. Secara etimologi, perkataan perkahwinan berasal daripada bahasa Latin. perkahwinanPerkataan “perkahwinan” berasal daripada perkataan Yunani “matris” (ibu) dan “munium” (penjagaan). Secara tradisinya, perkahwinan membayangkan ikatan antara seorang lelaki dan seorang wanita, di mana wanita itu memenuhi peranan ibu dan lelaki itu adalah pelindung keluarga. Walau bagaimanapun, apabila masyarakat berkembang, begitu juga konsep perkahwinan. Sepanjang sejarah, ciri-ciri perkahwinan telah dipengaruhi oleh faktor agama, undang-undang, dan budaya. Pada masa ini, definisi perkahwinan telah diperluaskan untuk merangkumi kesaksamaan jantina, hak asasi manusia, dan perkara yang dianggap oleh banyak masyarakat sebagai asas rumah yang stabil.
Sejarah perkahwinan
Bentuk perkahwinan terawal bermula sejak tamadun purba. Dari perspektif antropologi, sejarawan mencadangkan bahawa bentuk perkahwinan pertama muncul sebagai cara untuk memastikan perlindungan keturunan dan menjamin hak pewarisan. Di Rom kuno, sebagai contoh, perkahwinan bukan sahaja institusi sosial tetapi juga undang-undang, dengan tujuan untuk menjamin kesahihan harta pusaka. Dengan penyebaran agama Kristian di Eropah semasa Zaman Pertengahan, perkahwinan memperoleh dimensi keagamaan yang disatukan pada Majlis Trent pada abad ke-16. Sejak saat itu, perkahwinan sebagai sakramen dalam Gereja Katolik mengambil nilai transendental, kekal sebagai kesatuan yang tidak dapat dipisahkan. Apabila tamadun berkembang, konsep ini berkembang dan diubah suai mengikut agama yang berbeza (Yahudi, Islam, Hindu, Buddha) dan sistem sosioekonomi. Perkahwinan yang pada mulanya menjadi alat untuk memastikan kestabilan sosial dan ekonomi telah berkembang menjadi sebuah institusi yang turut melibatkan aspek emosi dan afektif.
Jenis perkahwinan
Terdapat pelbagai jenis perkahwinan di seluruh dunia, yang berbeza mengikut kesahihan, agama dan adat budaya yang berbeza. Jenis yang paling biasa, ciri mereka dan faktor yang menentukannya diterangkan di bawah.
1. Perkahwinan sivil
Perkahwinan sivil ialah sejenis kesatuan yang dilakukan di hadapan pihak berkuasa sivil dan tidak dikawal oleh mana-mana upacara atau upacara keagamaan. Undang-undang yang mengawal selia perkahwinan sivil berbeza dari negara ke negara, tetapi secara amnya, perkahwinan jenis ini termasuk hak dan tanggungjawab yang sama untuk kedua-dua pasangan. Selalunya, prasyarat tertentu, seperti umur yang sah, mesti dipenuhi untuk memasuki perkahwinan sivil. Perkahwinan sivil adalah satu-satunya jenis perkahwinan yang diiktiraf secara sah oleh negara sekular, walaupun dalam banyak budaya ia mungkin dilengkapi dengan upacara keagamaan. Perkahwinan jenis ini adalah yang paling inklusif, kerana ia membenarkan penyatuan sesama jantina di negara di mana kesaksamaan perkahwinan adalah sah.
2. Perkahwinan agama
Perkahwinan agama ialah penyatuan yang dilaksanakan mengikut ajaran agama tertentu. Bergantung pada kepercayaan pasangan, mungkin terdapat peraturan dan syarat yang berbeza untuk jenis perkahwinan ini sah. Dalam Gereja Katolik, sebagai contoh, ia dianggap sebagai sakramen dan tidak boleh larut, bermakna ia hanya boleh dibubarkan dengan kematian salah seorang pasangan. Pasangan suami isteri mesti memenuhi syarat tertentu, seperti dibaptiskan, disahkan, dan telah menerima Komuni Pertama. Pasangan Islam pula menganggap perkahwinan sebagai kontrak sosial dan agama, di mana keluarga memainkan peranan penting dalam menstruktur dan menegakkan perjanjian. Dalam agama Yahudi, perkahwinan juga merupakan institusi penting, di mana pasangan itu mewujudkan komitmen kesetiaan dan cinta di bawah undang-undang Taurat. Dalam agama ini, upacara perkahwinan adalah upacara penting yang merangkumi menandatangani kontrak perkahwinan. ketubah.
3. Perkahwinan sama rata
Perkahwinan sesama jantina, atau kesaksamaan perkahwinan, ialah penyatuan undang-undang antara dua orang daripada jantina yang sama, yang bertujuan untuk memberikan mereka hak dan tanggungjawab yang sama seperti pasangan heteroseksual. Di banyak negara, perkahwinan jenis ini diiktiraf oleh undang-undang. Kemajuan ke arah pengesahan perkahwinan sejenis dianggap sebagai salah satu pencapaian terpenting bagi komuniti LGBTQ+ dalam beberapa dekad kebelakangan ini. Penerimaannya masih berbeza dengan ketara di antara negara, dengan beberapa negara telah meluluskan undang-undang yang memihak dan yang lain di mana, malangnya, ia masih menjadi jenayah.
4. Perkahwinan poligami
Perkahwinan poligami adalah perkahwinan di mana seseorang boleh mempunyai lebih daripada seorang pasangan pada masa yang sama. Dalam jenis perkahwinan ini, kita boleh menemui subjenis yang berbeza:
- poligini: Seorang lelaki mempunyai beberapa isteri.
- Poliandri: Seorang wanita mempunyai beberapa suami.
Perkahwinan jenis ini masih biasa dalam sesetengah budaya di Afrika dan Asia. Di kebanyakan negara Barat, bagaimanapun, ia adalah haram, dan pasangan yang mengamalkan poligami boleh menghadapi akibat undang-undang yang besar.
5. Perkahwinan kemudahan
Perkahwinan kemudahan dianggap sebagai perkahwinan yang dilakukan atas sebab bukan sentimen, tetapi sebaliknya untuk mendapatkan faedah ekonomi, sosial atau undang-undang. Kesatuan jenis ini mungkin didorong, sebagai contoh, dengan mendapatkan kewarganegaraan atau meningkatkan status sosial salah satu pihak.
6. Perkahwinan yang diatur
Perkahwinan yang diatur adalah tradisi biasa dalam sesetengah budaya, terutamanya di Asia, Timur Tengah dan Afrika. Dalam perkahwinan jenis ini, orang ketiga, biasanya ibu bapa, memilih pasangan. Walaupun pasangan itu mungkin mempunyai pilihan untuk menerima atau menolak kesatuan, dalam banyak kes mereka tidak mempunyai kebebasan membuat keputusan yang sebenar.
7. Perkahwinan kanak-kanak
Perkahwinan kanak-kanak berlaku apabila salah satu atau kedua-dua pihak masih di bawah umur. Perkahwinan jenis ini lebih biasa di bahagian tertentu di dunia, seperti Asia Selatan dan sub-Sahara Afrika, di mana faktor seperti kemiskinan dan tradisi budaya memainkan peranan penting dalam mengekalkan amalan ini. Perkahwinan kanak-kanak dikecam secara meluas oleh masyarakat antarabangsa, kerana ia dianggap sebagai pencabulan hak asasi kanak-kanak, memberi kesan negatif kepada pendidikan, kesihatan dan kesejahteraan mereka.
8. Perkahwinan secara penculikan
Perkahwinan dengan penculikan, juga dikenali sebagai penculikan pengantin perempuan, adalah satu amalan di mana seorang lelaki menculik atau menculik seorang wanita dengan tujuan untuk mengahwininya tanpa persetujuannya. Ini adalah amalan kuno yang masih wujud di beberapa kawasan luar bandar negara seperti Kyrgyzstan, Ethiopia dan kawasan tertentu di Amerika Latin.
9. Perkahwinan percubaan
Di beberapa tempat di dunia, seperti wilayah tertentu di Amerika Latin, terdapat perkahwinan percubaan, di mana pasangan memilih untuk berkahwin untuk tempoh masa tertentu. Pada masa ini, anda boleh menilai keserasian anda sebelum memutuskan sama ada anda ingin merasmikan hubungan anda secara kekal.
10. Pasangan suami isteri
Pasangan yang belum berkahwin adalah mereka yang memutuskan untuk hidup bersama dan membentuk hubungan yang stabil dan komited tanpa menggunakan perkahwinan yang sah. Susunan ini sangat biasa di banyak bahagian dunia dan diiktiraf secara sah di beberapa negara. Di Sepanyol, contohnya, pasangan yang belum berkahwin sangat popular dan boleh menawarkan banyak hak yang sama seperti perkahwinan sivil, seperti hak untuk pencen balu/duda atau pemfailan cukai bersama.
Rejim perkahwinan
Di banyak negara, perkahwinan bukan sahaja membayangkan perjanjian emosi, tetapi juga perjanjian kewangan. Bergantung kepada undang-undang tempatan, perkahwinan boleh diwujudkan di bawah rejim perkahwinan berbeza yang mengawal cara aset dan harta dikendalikan semasa dan selepas perkahwinan.
1. Rejim harta masyarakat
Rejim harta komuniti membayangkan bahawa semua aset dan harta yang diperoleh semasa perkahwinan adalah milik sama rata kepada kedua-dua pasangan. Rejim ini adalah biasa di banyak negara dengan tradisi Rom dan sivil, termasuk Sepanyol. Sekiranya berlaku pembubaran perkahwinan, aset mesti dibahagikan sama rata.
2. Rejim pemisahan harta
Dalam rejim ini, setiap pasangan mengekalkan pemilikan aset yang mereka peroleh sebelum dan semasa perkahwinan. Ia adalah pilihan popular untuk pasangan yang ingin mengekalkan kawalan penuh terhadap kewangan individu mereka.
3. Rejim penyertaan
Di bawah rejim penyertaan, setiap pasangan berkongsi dalam peningkatan kekayaan yang diperoleh semasa perkahwinan. Walaupun setiap pihak mengekalkan pemilikan aset yang diperoleh, kedua-duanya mempunyai hak untuk mengambil bahagian dalam keuntungan atau kerugian pendapatan yang diperolehi semasa perkahwinan. Rejim jenis ini menawarkan penyelesaian yang fleksibel untuk pasangan yang ingin mengatur pengurusan kewangan perkahwinan mereka. Perkahwinan, dalam semua bentuk dan modalitinya, adalah sebuah institusi yang terus berkembang untuk mencerminkan keperluan dan keinginan orang ramai dalam masyarakat yang sentiasa berubah. Tradisi dan rejim perkahwinan yang berbeza menunjukkan kepelbagaian dan kekayaan budaya di sekeliling institusi penting ini.